Wyrok

W tej grze nie ma powtórzeń

Nowe prawo ma na celu wyeliminowanie orzekania kary śmierci.

Prokurator, który jej się domaga, stawia na szali własne życie, jeśli w przyszłości skazany okaże się niewinny.

Justine Boucher nie ma żadnych wątpliwości. W świetle przytłaczających dowodów w sprawie o brutalne morderstwo wnosi o wymierzenie najwyższej kary. Sąd przychyla się do jej wniosku. Wyrok zostaje wykonany.

A jeśli się myliła?

Z czasem pojawiają się dowody wskazujące na winę nowego podejrzanego. Nad Justine zawisa groźba egzekucji bez prawa do procesu.

Fascynujący thriller, będący ważnym głosem w dyskusji o karze śmierci.

[cytat na skrzydełko]

Reporterzy zaczęli się gromadzić na zewnątrz już ponad godzinę temu, a rodzina przyszła jeszcze wcześniej. Właściwie nie rodzina, a dwie rodziny – kiedy usłyszą moją decyzję, jedna będzie wiwatować, a druga buczeć. Reszta publiczności zgrabnie podzieliła się na dwie grupy u stóp schodów przed gmachem sądu. Krążą dokoła z ręcznie wypisanymi tabliczkami. Połowa chce zesłać tego więźnia jak najniżej, do jakiejś zamkniętej na klucz piwnicy, z której nie ma żadnych szans uciec. Druga połowa trzyma tabliczki z napisami:

EGZEKUCJA PRAWA, A NIE LUDZI!

EGZEKUCJA TO ZALEGALIZOWANE ZABÓJSTWO!

DLACZEGO ZABIJAMY LUDZI, KTÓRZY ZABIJAJĄ LUDZI, ŻEBY POKAZAĆ, ŻE ZABIJANIE JEST ZŁEM?

Myślę, że jeśli kiedykolwiek widziałam sprawę, w której byłby nadmiar obciążających dowodów, to właśnie jest ta sprawa. I zakończy się tym, że po pięciu minutach rozważań ława przysięgłych jednogłośnie wyda wyrok skazujący. Na litość boską, oskarżona się przyznała!

Ale.

Zawsze jest jakieś „ale”. Powinno być. W umyśle prokuratora musi pojawić się ta ostatnia uporczywa wątpliwość, to pytanie,

na które nie da się odpowiedzieć. Teraz jeszcze bardziej niż kiedykolwiek.

A jeśli się mylę?

Albo:

Ja, Justine Callaghan, główna oskarżycielka w sprawie Charlotte

Thorne z oskarżenia publicznego, niniejszym wnoszę

o karę śmierci. Oświadczam, że w przypadku przyszłego uniewinnienia

oskarżonej sama stanę na jej miejscu, co będzie służyło

jako pełne i sprawiedliwe naprawienie krzywdy zgodnie

z Ustawą o środkach naprawczych z 2016 r.

Te dwa słowa wciąż krążą w moim umyśle. Wina. Pewność. Charlotte Thorne jest winna morderstwa. Jestem tego pewna.

[bio autorki na drugie skrzydełko]

Christina Dalcher jest autorką powieści VOX, Q i Femlandia,

które trafiły na listę bestsellerów „Sunday Timesa”. Uzyskała

doktorat z językoznawstwa teoretycznego na Uniwersytecie

Georgetown, specjalizując się w fonetyce zmian dźwiękowych

we włoskich i brytyjskich dialektach. Wraz z mężem mieszka

na przemian na południu Stanów Zjednoczonych i w Neapolu

we Włoszech.